KreaDoe

Deze week is het dan weer zo ver. De KreaDoe beurs is er weer. Altijd zo gezellig om er heen te gaan en om te kijken wat er nu weer voor nieuwe snufjes bij zijn gekomen. Ik ga uiteraard voor de kralen kijken en kopen. Woensdag een vrij dagje gepland en 8 uur zitten we in de auto om er maar optijd te zijn want van file op die dag houden we niet. 10 uur gaat de beurs open en dan staan wij hopelijk al in de rij om naar binnen te gaan.
Hier onder even wat fotootjes van vorig jaar van de site gehaald. Als ik er aan denk dan maak ik woensdag fotoos .

 

Spannend......

Ja ja het is van de week weer gebeurd. Aan beide kanten van de familie zijn er lootjes getrokken. En aangezien onze meiden niet meer in " de Sint " geloven doen ze dit jaar voor het eerst mee met lootjes trekken.
Deze keer niet meer via een grote kom met allemaal papiertjes erin maar via de computer. Ik persoonlijk vind het via de pc toch minder leuk. Je ziet niet de reactie van iemand die een lootje getrokken heeft en er " niet " blij mee is maar ook....... je kunt niet stiekem ruilen met een ander. En daar ben ik juist wel weer van. Of... ja nog zo iets ergs ...je trekt je eigen lootje en dan zelf houden ...

Conclusie Ik ben dol op vals spelen maar dan op een leuke manier.

Zaterdag 4 en 11 december is het bij ons dus Sinterklaas feest. Met een mooi gedicht voor degene die je hebt en dat mag soms best wel met een sarcastische toon of een opmerking.

Het wordt weer een gezellige spannende tijd hier in huis. Vooral niets laten merken wie je hebt en ongezien een kadootje kopen en dan goed verstoppen. De zolder is bij deze gereserveerd.

Weekje Kardamena.

Na een paar onstuimige weken hier in huis en in de familie werd het wel weer eens tijd voor een blogje van mijn kant.

Eerst iedereen dank je wel voor de lieve berichtjes die jullie stuurden ivm het overlijden van Oma. Zo fijn om te weten dat er ook anderen met je meeleven en aan je denken. Het is allemaal nog zo onwerkelijk en vreemd. Er zal veel gaan veranderen dat realiseer ik me wel. Oma was de laatste schakel die de hele familie bij een hield. Want nu zullen we de nichten en neven van mijn kant niet veel meer zien dan alleen op verjaardagen van mijn ouders. Wel de nichten die ik zowiezo al zag dat blijft gewoon doorgaan maar meer degene die in het buitenland wonen of waar ik zelf een mindere klik mee hebt. maar dat zal in de meeste families wel zo zijn.














Een paar weekjes geleden zijn we met mijn ouders en 2 broers + schoonzussen en neefjes en nichtjes naar Kos geweest. Onze ouders waren 40 jaar getr en wilden heel graag met ons een weekje weg. dat was dus Kos geworden. Even weg van alles en je verstand op 0 geen werk telefoontjes of andere afleidingen. Een heerlijke week van rust en veel gepraat is het geworden. En daar dan weer een themperatuurtje van 26 graden erbij....Heerlijk....Mooie stad Kos bekeken en ik merkte wel dat je toch heel anders door zo'n stad gaat lopen ivm fotoos maken. Ik heb nu bijv balkonnetjes staan fotograferen en steegjes en gangetjes. Zo leuk zijn ze geworden.En de contrast kleuren van witte huizen met blauwe accenten.
En Ingrid .... ik heb ook nog aan jou gedacht want hier waren ook heel veel mooie cactussen die ik uiteraard gefotgrafeerd hebt en mijn vader er ook maar eens tussen gezet. Hij was helemaal in zijn nopjes ermee. Jammer dat sommige al uitgebloeit waren want het zou er prachtig uitgezien hebben.

Even pauze....

Dit zal even het laatste berichtje van me zijn. Momenteel is het sfeertje hier in huis beneden pijl en moet er veel geregeld worden.
Afgelopen vrijdag om 21.00 kregen wij een telefoontje dat Oma ons helaas heeft verlaten. Ze is 102 jaar geworden. We wisten dat dit er aan zat te komen maar als het moment daar is dan heb je er heel veel verdriet van. Zaterdag middag zijn we bij haar in haar eigen huisje geweest waat ze ligt opgebaard. Onze oudste dochter vond het zo eng en spannend dat ze niet gekeken heeft en de jongste staat er heel opener in de tekening voor Omi had ze al klaar liggen en is ook bij Omi gaan kijken.
Morgenochtend ga ik mee naar school om dit vervelende nieuws te vertellen en dat ze vrijdag niet naar school komen omdat ze dan begraven wordt. De proef cito wordt gelukkig naar de herfstvakantie afgenomen en woensdag zijn de andere 2 kiezen aan de beurt. En verdriet en blijdschap ligt zo dichtbij elkaar dat ik deze week ook nog een bruiloft heb.
Tot over een paar weekjes wanneer het hier in huis weer wat rustiger is.
Iedereen bedankt die zulke lieve berichtjes gestuurd hebben hier op de blog maar ook prive.
Tot gauw.

Begin van....EEN BEUGEL

Deze week was het dan zo ver.... We hadden een afspraak bij de tandarts om 4 kiezen te trekken bij de oudste want ze heeft een beugel nodig. 4 gezonde kiezen moet worden getrokken om 2 andere kiezen de ruimte te geven zodat deze door kunnen komen. Deze 2 zitten nog verstopt in haar boven kaak en ze heeft geen ruimte meer in haar mond om ze spontaan door te laten komen.

Pff.... Maandag om half 12 hadden we de afspraak maar dat werd dus al 12 uur omdat de tandarts de fotoos nog niet had gekregen en gezien van de orthodontist. Ligt ze al een half uur op de stoel zenuwachtig te wezen want wat gaat er allemaal gebeuren in haar mondje straks. Vorige week waren de fotoos gemaakt dus we wisten zeker dat ze gemaakt waren. Ze was er zelf bij !

De tandarts legde het heel goed en duidelijk uit bij d'r. En als ze ook maar iets pijn voelde mocht ze haar handje omhoog steken en dan zou ze gelijk stoppen. Nou dat handje ging dus erg vaak omhoog. Wat geen probleem was gelukkig. Tussen door heeft ze nog even in de wacht kamer gelegen om de verdoving echt goed zijn werk te laten doen. Daar werd ze wat misselijk en kreeg ze het gevoel dat ze moest spugen. Jas uit hoofd tussen haar benen en weer terug blote buik enzo ... ja sorry zei ik nog zo zit ze anders nooit hoor. Je kent dat gevoel wel. Als ik het zo lees moet ik er zelf om lachen want de hele gebeurtenis draaid als een film weer voor me ogen. Maar goed eenmaal weer binnen ging de onderste er ook uit. En kreeg ze 2 enorme grote en gezonde kiezen mee naar huis. Het gaasje in haar mond moest ze even een half uurtje in haar mond houden en mocht er daarna uit. S'middags lekker op de bank gelegen en niet naar school.

We zijn op de helft want volgende week 13 okt. gaan de andere 2 eruit.

Ze gaat beginnen met een blokbeugel. Om haar onderkaak ruimer te laten worden ze heeft namelijk een onderbeet. Daarna plaatjes op haar tanden als ze recht staan krijgt ze een losse beugel voor s'nachts en als laatste een draadje achter haar tanden zodat ze mooi recht blijven staan. Dit project gaat 2 tot 4 jaar duren. En dan als de oudste klaar is gaat d ejongste ook beginnen aan een beugel. Ik zal maar een permanente strippenkaart aanschaffen bij de Orthodontist. En de route ernaar toe kan ik dan met mijn ogen dicht rijden.

Spiraal ketting op bestelling

 

Van de week kreeg ik een mailtje van Jannie of ik een ketting voor haar wilde maken in de kleurtjes zwart,zilver en rood.
En dan het liefst zo'n gedraaide.
Aan de slag gegaan en dit is het resultaat. Gisterochtend even bij haar gebracht en hij stond haar geweldig ! Precies wat ze zelf in haar hoofd had is hij geworden.

Heel veel draag plezier Jannie.

Wat een week.....

Wat een week....deze begon zo leuk en eindigde erg vreemd. Deze week was het weer zover de modeshow bij Chanty zat er weer aan te komen.
Maandag,dinsdag en donderdag zou het weer een gezellige boel worden dacht ik.....maandag heel gezellig gelopen met de meiden veel lol gehad. En dinsdag ochtend kreeg ik een telefoontje van mijn moeder dat oma was opgenomen in het ziekenhuis omdat ze een longontsteking had. Aangezien haar leeftijd 102 jaar is,is het schrikken dat ze er lag. Want ja het is een hoge leeftijd maar het mensje was altijd zo kern gezond en had nog nooit in het zieknehuis gelegen. In de ambulance had ze nog een grapje gemaakt met de broeder zo van het ergste wat ze ooit had gekregen was een brilletje. Woensdag en donderdag heeft ze heel erg slecht gelegen ze at niet meer en dronk ook niet meer en dat wilde de verpleging wel heel graag dat ze dat deed omdat als ze zelf zou drinken ze meer kans zou maken.Ze Mijn ouders en ooms en tantes hadden een rooster gemaakt om maar steeds bij haar te zijn om te waken. Inmiddels begon gisteravond de antibiotica te werken en oma begon vandaag weer een beetje te praten en te drinken. Zo vreemd en onwerkelijk want je hebt 2 dagen al verdriet van binnen en dan alleen al bij de gedachte .....Waar je absoluut niet aan wilt denken. En hoe leg je de meiden uit dat we omi kunnen gaan verliezen. Je wilt dat ze het goed begrijpen wat er zoal kan gaan gebeuren .En op hun beurt krijg je ook vragen van wat als dit of wat als dat,en wat gaat er nu gebeuren en waar gaat ze heen. Allemaal vragen van kinderen die niet weten wat er te wachten staat.... Zo moeilijk.
Als alles goed blijft gaan dan gaan we toch morgen maar even naar het ziekenhuis om te kijken hoe het met haar gaat. Laten we hopen dat we haar nog lang bij ons mogen hebben !........pffffff.......wat een week....