Weekje Kardamena.

Na een paar onstuimige weken hier in huis en in de familie werd het wel weer eens tijd voor een blogje van mijn kant.

Eerst iedereen dank je wel voor de lieve berichtjes die jullie stuurden ivm het overlijden van Oma. Zo fijn om te weten dat er ook anderen met je meeleven en aan je denken. Het is allemaal nog zo onwerkelijk en vreemd. Er zal veel gaan veranderen dat realiseer ik me wel. Oma was de laatste schakel die de hele familie bij een hield. Want nu zullen we de nichten en neven van mijn kant niet veel meer zien dan alleen op verjaardagen van mijn ouders. Wel de nichten die ik zowiezo al zag dat blijft gewoon doorgaan maar meer degene die in het buitenland wonen of waar ik zelf een mindere klik mee hebt. maar dat zal in de meeste families wel zo zijn.














Een paar weekjes geleden zijn we met mijn ouders en 2 broers + schoonzussen en neefjes en nichtjes naar Kos geweest. Onze ouders waren 40 jaar getr en wilden heel graag met ons een weekje weg. dat was dus Kos geworden. Even weg van alles en je verstand op 0 geen werk telefoontjes of andere afleidingen. Een heerlijke week van rust en veel gepraat is het geworden. En daar dan weer een themperatuurtje van 26 graden erbij....Heerlijk....Mooie stad Kos bekeken en ik merkte wel dat je toch heel anders door zo'n stad gaat lopen ivm fotoos maken. Ik heb nu bijv balkonnetjes staan fotograferen en steegjes en gangetjes. Zo leuk zijn ze geworden.En de contrast kleuren van witte huizen met blauwe accenten.
En Ingrid .... ik heb ook nog aan jou gedacht want hier waren ook heel veel mooie cactussen die ik uiteraard gefotgrafeerd hebt en mijn vader er ook maar eens tussen gezet. Hij was helemaal in zijn nopjes ermee. Jammer dat sommige al uitgebloeit waren want het zou er prachtig uitgezien hebben.