zaterdag 12 februari 2011
De allerlaatste keer.
Ik heb er heel lang over nagedacht of ik hier wel een blog over wilde schrijven. want de een zal het ook heel mooi vinden en een herkenning hebben maar de ander zal juist iets hebben van...oh.... zonde en verminking van je lichaam. Van de week kwam er een blog voorbij van Claudia en zij schreef dat je je soms los moest maken van je ouders en dat je soms dingen deed waar ze niet achter zouden staan. Daar heb ik toen op gereageerd dat ik net een paar weken geleden iets gedaan had waar ze zeker niet achter stonden. Maar omdat ik het zelf heel erg mooi vindt toch gedaan heb. Ik zal het vertellen..... Toen ik 30 werd heb ik een zonnebloem ( kleintje ) op mijn rechter enkel laten zetten. Ik ben dol op bloemen vandaar dat het een bloem werd. Eigenlijks wilde ik hem toen al over me voet laten gaan maar het was erg gevoelig dat het bij deze bloem bleef. Mijn ouders vonden het toen al niet echt grappig dat ik dat gedaan had maar het was een kleintje dus het kon wel door de beugel. Maar het bleef toch kriebelen en de pijn qua gevoel was allang weggeebt bij me dat ik 7 jaar verder en een paar weken geleden de telefoon gepakt heb en Carlo gebeld en gevraagd wanneer heb je plek want dan kom ik even bij je langs. Dat was dus vrijdag om 20.00 4 februari. Eerst begon hij een patroon op me voet te zetten .De kersenbloesem daar begon hij mee en daarna de sierlijke lijnen. Het rode wat je op me voet ziet is geen bloed maar een rode stift daar heeft hij de lijnen mee getekend. Daarna heeft hij het inktapparaat klaar gemaakt en alles kwam steriel uit de verpakking. En daarna kon Carlo beginnen. Eerst heeft hij de lijnen gedaan en daarna de kersenbloesem en toen het inkleuren en de schaduwen ervan. 50 minuutjes heb ik zo gezeten en..... ben zeker geen kleinzerig type maar dit was toch wel weer erg pijnlijk. Je voelde gewoon dat hij over me botjes ging. Ja ik heb overal wel vetkussentjes behalve .... op me voet. Op het laatst werd me voet ingepakt met keukenfolie en dat mocht er thuis alweer af. En elke dag moet je de tatoo insmeren met vaseline om het soepel te houden. Zo trekt je huid je niet te erg.
Nu een paar weekjes later zijn alle korstjes weg en geen gekriebel meer op de voet van het genezingsproces.
En ik ben er heel tevreden over. Want hij is erg mooi geworden.
Van de week hebben me ouders de tatoo gezien. De reactie van mijn vader was... Rian hij is mooi maar ik zou het zelf echt nooit laten doen. En mijn moeder...heeft niets gezegd. Dat zegt voor mij al genoeg dat ze het echt niet mooi vindt.
Maar bij deze beloof ik plechtig dat dit ECHT de laatste keer is dat ik een tatoo laat zetten.
Gepost door kralenqueen op 12:03
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)


7 reacties:
Ik vind het prachtig. Helemaal hoe je 'oude' tatto met de nieuwe samen verweven is. Ik zou het zelf ook graag willen, maar tot nu toe houd de schrik voor pijn me tegen. En ook DH die het echt niet mooi vindt. Maar ik kan wél genieten van de tattoo's van mensen die wél durven, zoals jij.
Mooi! Ik heb er zelf ook 2. Man 4 en die is nog niet klaar. :-)
Hoi hoi,
wat STOER!!!!!
niks van aantrekken wat andere ervan zeggen ook al is dat soms heel moeilijk.
ik vind het prachtig geworden en het was niet een bevlieging van je,je wilde dit al heel lang.
geniet ervan.
heel fijn weekend,
groetjes Anneke.
Hoi Rianne!
Wat stoer dat je hier een post over schrijft, maar eerlijk...ik gruwel van tattoo's. Heel soms vind ik het bij getinte mensen nog wel eens mooi als er een heel klein vlindertje op de schouder staat, maar daar houdt het echt bij op. Manlief zou er ook niet mee thuis moeten komen ha ha.
Maar Rianne, het is jouw lijf en jouw beslissing...wat ik er van vind doet er totaal niet toe :)!
Ik wens je een heel fijn weekend! Lieve groet, Ingrid
Wauw,hij is heel mooi geworden,hoor.
Ik heb er heel vaak over nagedacht om er eentje te nemen een kleintje,mijn ouders zouden het niet mooi gevonden hebben maar lieten ons altijd vrij als wij iets wilden en er zelf er achter stonden vonden ze het oke,dre precies zo als ik het graag wil zo hij me niet tegenhouden maar,ik weet van me zelf dat ik er over een paar weer op uitgekeken zal zijn (aard van het beestje ik ben nogal veranderlijk ha,ah)dan wil ik weer wat anders en dan zit ik ermee,ik ben bang dat ik er dan spijt van zal krijgen.
Fijn weekend,xxx.
Hoi Rianne,
Ik vind 'm prachtig geworden, heel sierlijk!
Maarrrr ik ben heel benieuwd of het na een tijdje toch niet weer gaat kriebelen... om er nog eentje ergens anders bij te nemen... Ik ken dat van m'n schoonzusje, hahaha die zei eerst ook altijd dat ze er maar twee wou, maar ja...mislukt! Ze heeft er nu vier of vijf, ik weet het al niet eens meer, ben de tel kwijt.
Zelf heb ik er niet een, zou het ook niet zo gauw doen omdat ik bang ben dat ik me op m'n bejaarde leeftijd (als ik die kan halen, hihi) vreselijk van ga balen... maar ik zit altijd te kwijlen op discovery als er die tattoo programma's zijn, Jacco is precies zo als ik, vind het prachtig bij een ander maar zelf... neuhhh, doet ie niet. Heel veel plezier van je mooie "plakplaatje"
Liefs,
Monique
Gaaf geworden zeg!!! En ook ik zou het zelf nooit doen, maar kan (sommige) tatoos bij anderen zeker waarderen! Heel gaaf. Nu kom maar op met de zomer en de slippertjes, dan kun je lekker pronken!!!
Een reactie posten